یک متصدی قطار با غریبه‌ای لال مواجه می‌شود که از ناکجاآباد ظاهر شده است و خود را به طرز مرموزی درگیر یک پرونده قتل در لهستان می‌بیند. اواخر دهه هشتاد قرن بیستم است. آلویس نبل به عنوان متصدی در ایستگاه راه‌آهن کوچک بیلی پوتوک، روستایی دورافتاده در مرز چک و لهستان کار می‌کند. او مردی گوشه‌گیر است که جدول‌های زمان‌بندی قدیمی را به آدم‌ها ترجیح می‌دهد و تنهایی ایستگاه را آرامش‌بخش می‌یابد؛ مگر زمانی که مه غلیظی همه‌جا را فرامی‌گیرد. در آن زمان او دچار توهم می‌شود و قطارهایی از صد سال گذشته را می‌بیند که از ایستگاه عبور می‌کنند. آن‌ها ارواح و سایه‌هایی را از گذشته تاریک اروپای مرکزی با خود می‌آورند. آلویس نمی‌تواند از شر این کابوس‌ها خلاص شود و سرانجام کارش به آسایشگاه می‌کشد. او در آسایشگاه با مردی لال آشنا می‌شود که عکس قدیمی به همراه دارد و پس از عبور از مرز توسط پلیس دستگیر شده است. هیچ‌کس نمی‌داند چرا او به بیلی پوتوک آمده یا به دنبال چه کسی است، اما گذشته همین مرد است که آلویس را به سفرش سوق می‌دهد.

لئو پاپِر مرد خانواده‌دوست و شادی است که در سال‌های پیش از تهاجم نازی‌ها در حومه بوهم زندگی می‌کند. او از روی نیاز مالی به همراه خانواده‌اش به شهر بزرگ نقل‌مکان می‌کند و به یک فروشنده مبتکر جاروبرقی تبدیل می‌شود. در آنجا او وارد یک سری ماجراهای خیانت‌آمیز می‌شود، با بوکسورهای حرفه‌ای و نقاشان پرتره معروف ملاقات می‌کند و برای خرید یک برکه بی‌نظیر جهت برآورده کردن اشتیاقش به ماهیگیری نقشه می‌کشد. با به قدرت رسیدن نازی‌ها، این کمدی تلخ می‌شود؛ او دریاچه، شغل و در نهایت خانواده‌اش را از دست می‌دهد.

یک درام مستندگونه درباره چهار هفته از زندگی آهنگساز مشهور چک، آنتونین دورژاک. داستان که با بسیاری از آثار دورژاک همراه است، زمانی آغاز می‌شود که او ناگهان تصمیم می‌گیرد کنسرت لندن را رها کرده و به خانه بازگردد. در طول سفر با قطار، فلاش‌بک‌ها رابطه او با همسرش آنا و خواهرش جوزفینا را فاش می‌کنند. هر دو زن الهام‌بخش او بودند، اما دورژاک در حالی که قطعات موسیقی در ذهن خلاقش می‌آیند و می‌روند، آشکارا از چیزی رنج می‌برد.

یک پزشک میانسال و تنومند که ازدواجش از هم پاشیده، مطبی در یک شهر کوچک دایر می‌کند. او به تدریج وارد زندگی بیمارانش می‌شود؛ زوجی بدون فرزند، دختری باردار با مادری سخت‌گیر و پسر یک پرورش‌دهنده اردک. هر یک از این روابط، بخش‌های بیشتری از شخصیت او و این جامعه آرام اما بسته را آشکار می‌کند.